Op 17 augustus 2007 zijn wij voor 4 weken vertrokken naar Zambia, Afrika. Zambia is een land dat nog niet zoveel touristen trekt en daardoor nog een authentieke uitstraling heeft. Zambia ligt midden uit Zuidelijk Afrika. Het land grenst aan: Botswana, Zimbabwe, Mozambique, Malawi, Tanzania, Dem.rep. Congo (Zaïre), Angola en Namibië.

Afrika

Om anderen te laten meegenieten, hebben wij het reisverhaal hebben wij op deze website gezet. Hier en daar staan wat links naar filmpjes die op YouTube staan.

Veel plezier beleeft bij het bekijken van deze site. Voel je vrij te reageren.

24-10-07

17 augustus

Alles is geregeld. Alle spullen zijn gekocht en de koffers zijn gevuld met vooral praktische spullen als de tent, slaapzak, klamboes e.d.

Bij British Airways mag je nl. maar 1 stuks bagage meenemen in het bagageruim. Voor een tent zou je dan apart 120 Pond moeten bijbetalen. Gelukkig mogen we nog tot 32 kg meenemen. En daar moeten we gretig gebruik van maken.

Via internet inchecken lukte niet, dus zijn we om 13.00 uur naar schiphol gereden. We hebben de huurauto van Rob bij het Etap hotel neergezet, waar als we terugkomen een andere huurauto wordt neergezet en waarmee we dan weer terug rijden. Met de shuttlebus werden we naar schiphol gebracht.

Om 16.25 uur vertrokken we naar Londen Heathrow, om daar om 19.15 uur weer te vertrekken richting Lusaka, met een grote Boeing 767. Het was een geweldige vlucht. De mannelijke stewards zorgden op een supervriendelijke manier voor ons. We kregen een kussentje en een deken en hadden een eigen tv scherm met een uitgebreid keuzemenu van tv series, films, muziek ed. Verder lagen er oogklepjes, tandenborstels enz. voor ons klaar. Dit was mijn meest luxe vlucht ooit. In het vliegtuig allebei redelijk geslapen. Om 6.15 landden we in Lusaka.

23-10-07

18 augustus

Aangekomen in Lusaka bleek de bagage van Rob niet aangekomen te zijn. Rob moest allerlei formulieren invullen. Dat nam veel tijd in beslag. P1000349

Pas over een paar dagen zou de koffer waarschijnlijk aankomen. We kregen een briefje mee met een tel. nummer en een website om te informeren hoe het met de koffer staat.

Door dit gedoe, gingen we pas een uur later de aankomsthal uit, waar gelukkig de chauffeur van Limohire nog stond te wachten met een grote Toyota Landcruiser (4x4). Die nam ons mee naar Mandahill shopping center waar Tys, de plaatsvervangend manager van Limohire, op ons wachtte. Onderweg daar naar toe (20km) twee ongelukken gezien, ontzettend druk en chaotisch verkeer.

Met Tys bij café Kilimanjaro een bak koffie gedronken, de contracten getekend en betaald. Nadat Tys wegging, hebben wij hier nog wat gegeten. Rob belde achter zijn koffer aan, dat erg problematisch bleek (onbereikbaar, onverstaanbaar, niet terug bellen of het verkeerd begrijpen).

P1000358

Ik heb 15 minuten achter ongelooflijk traag internet gezeten, geprobeerd een kort mailtje te sturen dat we waren aangekomen. Dat mailtje blijkt nooit aangekomen te zijn.

Daarna hebben we zelf boodschappen gedaan, waar we zeker twee uur mee zoet zijn geweest. Eerst simkaarten (1 euro per stuk) en beltegoed gekocht en extra telefoonkaartjes als cadeautje voor lastige agenten. Toen 1 miljoen Kwacha (200 euro) gepind. Bij Game een krukje, grondzeil, bestek, een pan, luchtbedden, een slaapzak, kratten om losse spullen in te doen en nog veel meer dingen gekocht. Het vinden van luchtbedden en een goede pan was wat problematisch. Een jerrycan voor water hebben we niet kunnen vinden. Een benzinejerrycan, gasfles en twee stoelen konden we lenen van Limohire. We hebben alles in de auto gepakt en zijn snel gegaan, want we moesten nog ong 300 km rijden naar onze eerste slaapplaats in Choma. KM stand = 110.000 km.

Terwijl Rob ons door het verkeer manouvreerde richting de zuidwaartse Great North Road, smeerde ik brood en mikte ik water uit een 5 literfles in onze bekers. Eenmaal uit Lusaka werd het verkeer stukken rustiger. Tot aan de afslag naar Livingstone (die niet staat aangegeven overigens) kennisgemaakt met enorme putholes in de asfaltweg. P1010703P1010701

In het begin is dat even schrikken, maar je merkt al snel dat als je er snel eroverheen rijdt, het gemakkelijker gaat. Uiteindelijk deden we dat ook met 120 – 140 km/u.

Binnen de dorpen vervolgens kennis gemaakt met de onaangekondigde en haast onzichtbare drempels, waar we 1 keer keihard overheen knalden en los kwamen van de grond. Heel vaak staan er auto’s en vrachtwagens met pech op of langs de weg. Vaak worden er dan takken op de weg gelegd om daarvoor te waarschuwen. Langs deze weg weer twee ongelukken gezien, nu met vrachtwagens (total loss).

P1000386Verder zagen we heel veel bermbranden, overal mensen en dieren op en langs de kant van de weg en in de struiken. Veel vrouwen lopen met spullen op hun hoofd.

P1010042

We hadden gebeld met de Lodge dat we er om ca. 18 uur zouden zijn. Dat bleek 19 uur te worden, wat betekent dat we dus in het donker reden, terwijl iedereen dat ons afraadde. De kok van Gwembe safari lodge in Choma stond op ons te wachten. Hij warmde het eten op (super zoute warme komkommer met wortel, aardappels en kip) en wilde gauw daarna naar huis. Wij zijn nog even blijven zitten. Rob is meteen goed te grazen genomen door muggen hier.

22-10-07

19 augustus

Vandaag relaxed opgestaan. Voor we weggingen eerst nog even naar de krokodillenfarm van deze lodge gegaan. Rob is daarin gegaan, vlakbij een hele dikke grote krokodil (gelukkig gewapend met een stalen buis). Toch niet zo aaibaar zo'n beest natuurlijk...

P1000400We zijn pas laat weggereden naar Livingstone, waar we een totaal ander beeld van hadden. Livingstone is slechts een doorgaande weg met wat gebouwen erlangs. Wij dachten dat het een historisch centrum had, maar het is gewoon een enorm rommelige straat. Vlak voor de Livingstone safari lodge zit een grote Spar supermarkt. Daar nog wat spullen gekocht, die we nog misten ivm Robs koffer. Rond 14 uur kwamen we aan bij de Livingstone safarilodge. Kennisgemaakt met Tjisse Kamstra, de Friese eigenaar. P1010039 

Leuke vent, met empathie en gevoel voor ontstressen.

‘Moeten? Moeten? Moeten? Hier is alles MOGEN’

Ok…graag!

Hier onze tent opgezet. Op deze campsite kwam geen wild. Maar gelukkig hadden we hier 's nachts honden van Tjisse bij de tent of bij de auto liggen. Dat vonden wij natuurlijk wel gezellig!

P1000633

Daarna daarna naar de Vicfalls gereden (6km van campsite). Daar betaal je 10$ entree en dan ga je het park rondom de falls binnen. Hier het verkeerde pad ingelopen, terwijl een bordje ons die kant op wees naar de Vicfalls. P1000454

We zagen in de verte de brug naar Zimbabwe en dachten dat het pad daar heen leidde. P1000872

Dat was op zich ook wel zo, alleen stopte het pad vlak voor de brug en er zat een hek voor. Er ging een smal paadje beneden langs een diepe afgrond. P1000446

Dat leidde naar een gat in het hek, dat uitkwam op de weg over de brug.

P1000443

Hier doorheen gekropen omdat we graag de brug op wilden gaan om dichter bij de Vicfalls te komen. Staat daar een agent, groene overall aan, geweer op z’n rug, fancy zonnebrilletje op. Hij gebaarde Rob heel arrogant met zijn vingertje dat Rob naar hem toe moest komen. Shit, foute boel. We hadden 'a serious crime' gepleegd om onder dat hek door te kruipen en moesten drie dagen de gevangenis in. Hij ging zijn baas bellen om ons op te laten halen. We moesten in zijn hokje bij de brug komen en toen vertelde hij dat hij helaas zijn baas niet kon bereiken en niet wist wat hij nu moest doen. Heel voorzichtig uiteindelijk tot een omkoopbedrag van 20$ gekomen. Je moet namelijk uitkijken dat ze je vervolgens niet pakken op 'poging tot omkopen' van een agent. Sjonge zeg…echt niet leuk!

We mochten van hem nog wel de brug over lopen. Vanaf deze brug kun je bungee-jumpen, 1 van de hoogste jumps ter wereld. In het midden van de brug zit de grens met Zimbabwe. Beneden kun je de Boiling Pot mooi zien (draaikolk).P1000440 Van links komt het water van de Vicfalls daarin gestroomd, waarna (onder de brug door) de Zambezi river vervolgt.

Van de agent moesten we terug weer door het hek kruipen (en dus weer langs die afgrond) terug het park in. Fijn…

We hebben tot in het donker nog door het park gelopen.

Wel mooi zicht op de voetbrug en de falls.

P1000438 

Terug op de camping bij de tent eten uit blik eten warm gemaakt, nog een biertje gedronken in de bar en toen geprobeerd te slapen...het was ijskoud (5 graden).

21-10-07

20 augustus

Om 7.30 uur via Tjisse geregeld dat we naar het Chobe National Park in Botswana konden gaan vandaag. Om 8.30 uur moesten we bij de grens zijn met Botswana, terwijl het meer dan een uur rijden was. Voor de grens moesten we de auto moesten laten staan en zelf via de pont de rivier over. Het was een chaotische situatie voor de pont. Bij de grens stonden lange rijen met vrachtwagens, die hier soms meer dan 3 weken moeten wachten om de grens over te komen. Er kan maar 1 vrachtwagen tegelijk op de pont. Overal mensen, een kantoortje met drommen mensen eromheen. Wij wisten niet of we een stempel moesten halen om de grens over te gaan voor deze excursie of niet. Voor het stempelloket stond ook een lange rij en we waren al laat. Uiteindelijk toch een stempel gehaald en de pont opgelopen. Zowel op heen en terugreis niet voor de pont betaald, omdat niemand geld op kwam halen. P1000477We kwamen veel te laat aan aan de andere kant, maar onze gids stond er te wachten. Daar bij de grenspost weer stempels halen, voeten vegen op een matje dat ergens lag tegen vee ziekten en toen konden we gaan. Bij de Lodge Thebe kregen we een ontbijtje, waarna we naar een bootje gebracht werden en het water rondom Chobe opgingen. De schipper was een goede, ervaren vent, met humor. Mooie dingen gezien vanaf het bootje, o.a. twee keer een olifant die de rivier overstak en vlak bij ons bootje de rivier weer uitkwam. Hier hebben we onderstaande foto en een filmpje van. Zie filmpje op youtube 1

P1000549

Verder onder andere krokodillen van heel dichtbij

P1000503 nijlpaardenP1000542

een mannetjes Kudu gezien(van ong. 2 meter hoog). Dit vinden wij het mooiste rendier soort met zijn mooie gedraaide gewei. P1000523

Na een lunch terug op de lodge zijn we met een game drive mee het Chobe park ingegaan. Daar hebben we onder andere kuddes olifanten gezien, giraffen en warthogs (wrattenzwijnen).P1000565bijgesneden

P1000625bijgesneden

P1000612We hebben erg genoten van onze eerste safari. Terug op de camping weer bij de tent gegeten, biertje in bar gedronken, slaapzak en fleecepak geleend van Tjisse voor Rob, want het was weer een koude nacht.

20-10-07

21 augustus

Vandaag rond 11 uur een helicoptervlucht van 15 minuten boven de Vicfalls gemaakt. P1000652

Iedereen raadde ons aan de lange vlucht te doen, maar die zat vol. Het  is super om de falls vanuit de lucht te zien.

Beiden vonden we de vlucht van 15 minuten lang genoeg. We hadden voor ons gevoel alle tijd om het goed te kunnen zien en werden na 10 minuten ook misselijk van het vliegen. Daarnaast gaat de lange vlucht nog een stuk door het ravijn boven de Zambezi river. Maar wij gaan morgen raften op dat stuk, dus zien dat van nog veel dichterbij.P1000658 P1000669

's Middags zijn we zelf terug gegaan naar het park. Eerst zijn we naar beneden 'gelopen'. Je moet 3/4e van het pad over rotsblokken klauteren om helemaal beneden bij de Boiling Pot te komen. P1000888

Een tijdje hier gezeten, terwijl Rob over de rotsen helemaal afdaalde naar het kolkende water. P1000906

P1000927 Toen de zon onder begon te gaan, zijn we naar boven gelopen, waar we nog nét een prachtige zonsondergang boven de falls konden zien!P1000959

P1000964Daarna bij een van de winkeltjes wat leuke Afrikaanse hebbedingetjes gekocht.P1000974

19-10-07

22 augustus

Vandaag een spannende dag: we gaan RAFTEN (125$ p.p voor een hele dag). Rob had zijn waterschoenen in zijn koffer zitten, dat nog niet aangekomen was. Daarom maar slippers geleend van de barman, die hij met schoenveters vastknoopte aan zijn enkels. We gaan de hele dag op pad. Boven kregen we instructie en moesten we ons omgekleden: wetsuit en reddingsvest aan, helm op je kop. Zo moesten we de afdaling nog een keer doen (net als gisteren) naar de boilingpot. IMG_0108 IMG_0109

Vanaf de Boiling Pot begon het harde werken al. Eerst moesten we dwars door een sterke stroming daar roeien, om niet door die stroming tegen de rotsen te worden gesmakt. Gelukkig lukte dat. En telkens als iets lukte deden we een 'celebration'. Peddels op elkaar en ze dan juigend in de lucht tillen. Daar doe je al snel enthousiast aan mee, zo opgelucht als je bent.

We zijn twee keer geflipt (omgeslagen). De foto's hieronder zijn gemaakt voor, tijdens en na de eerste flip. Ze zijn vlak na elkaar gemaakt en staan in de juiste volgorde. Je ziet Rob en mij aan de bovenkant in het midden van de boot. Eerst zittend, dan even niet meer, dan hangend en dan... nou ja, kijk maar...

IMG_0050    

IMG_0051

IMG_0052

IMG_0053 IMG_0054

IMG_0055 IMG_0056

IMG_0057 Op deze foto lagen we allebei naast de boot en verslikten we ons verschikkelijk. Want als we adem haalden, kregen we ook een hap water binnen. Doordat je je verslikt krijg je het ontiegelijk benauwd, waardoor je nog meer naar adem gaat happen en dus telkens wéér water binnenkrijgt, écht verschrikkelijk. Terwijl ik half verzoop, heb ik ook nog een voorbij drijvende slipper van de barman uit het water gevist. Idioot dat je dat nog doet als je enigszins in paniek bent.

Van de tweede keer dat we flipten hebben we geen foto's. Misschien maar goed ook, want als ik nu die foto's zie krijg ik het alweer Spaans benauwd.

Bij die tweede keer lag Rob onder de boot nadat die omsloeg. Toen hij naar adem haalde was hij blij dat hij gelukkig lucht kreeg in de binnenruimte van de boot. Ik kwam naast de boot terecht en werd diep onder water geduwd, omdat het meisje dat naast me zat op mij viel. Toen de boot weer werd rechtop werd getrokken, ging ik de verkeerde kant op, waardoor ik onder de vlakke kant van de boot (de onderkant) kwam. Die raft is hardstikke zwaar en drukte me naar beneden, terwijl mijn reddingsvest me omhoog trok. Daardoor kon ik zwemmen wat ik wilde, ik kwam geen milimeter vooruit. Gelukkig was er een golfje of iemand die aan een bepaalde kant in de raft stapte waardoor hij iets omhoog kwam. Toen kon ik net zover naar voren komen dat ik nét met mijn handen bij de zijkant van de boot kon. Toen kon ik met veel kracht mezelf eronder wegtrekken. Toen ik bovenkwam zag ik de volgende rapid op me af komen, terwijl Ik nog naast de boot lag. Gelukkig zat Rob al in de raft. Ik riep iets van 'Ik MOET er NU in, NUUUU!!!'. Tijdens de volgende rapid lag iedereen kris kras in de boot. Niemand kon roeien en deze rapid controleren. Gelukkig bleven we rechtop. Aan het eind kregen we nog een certificaat waar een mooi kaartje opstaat van de rapids en de creatieve namen die ze die gegeven hebben (als je op de foto klikt krijg je een vergroting). Twee rapids hebben we overgeslagen, omdat die echt te gevaarlijk zijn. PB030005

Zoals wel duidelijk wordt, was het raften de heftigste ervaring van de vakantie. Het was soms heel eng, maar vaker heel leuk om mee te maken. Als rapids spannend waren, en toch goed gingen, dan is het echt supertof! En: na de meeste rapids heb je een tijdje rustig water, waar je de tijd om bij te komen. In die stukjes had je tijd om om je heen te kijken naar de indrukwekkende diepte waar je in zit, kleine krokodilletjes die aan de kant zitten en één python die op een rots lag te zonnen.

Het raften heeft er overigens aan bij gedragen dat we de meest hobbelige wegen die we de verdere vakantie gereden hebben (wegen waar we volledig door elkaar geshaked werden) redelijk gemakkelijk konden verdragen in relatie tot de heftigheid en de enorme klappen die je tijdens het raften te verduren krijgt. Echter, voor mij (Marijke) was dit één keer en nooit meer. Rob zou het nog wel een keer willen doen.

Na het raften weer een biertje bij onze campsite-bar gedronken en vroeg naar bed. We waren helemaal kapot.

18-10-07

23 augustus

Vandaag hebben we er een rustige dan van gemaakt. Laat opgestaan, boodschappen gedaan en besloten alvast terug te gaan rijden richting Lusaka. De auto zat goed vol, omdat we probeerden de tent en luchtbedden zó mee te nemen, dat we ze later weer makkelijk konden gebruiken.

P1010034bijgekniptIn Livingstone hebben we op een lokale markt (verschrikkelijk chaotisch) een muziek cd gekocht (blijkt achteraf een slecht werkende cd). Onderweg hebben we in Monze bij familie Moorings op de campsite overnacht.

25-8-07

Naar Deel 2 van deze weblog

Klik hier om naar deel 2 van het reisverslag te gaan!!